Over mijzelf Van jongs af aan is mijn doen en laten te typeren door zeven kenmerken: ik ben gevoelig voor sfeer, ben avontuurlijk, enthousiast, reislustig, heb een ongekende verzameldrang, de neiging obsessief te handelen, maar boven alles ben ik bezeten van volkssport nummer een, voetbal. In mijn grote passie groundhopping komen alle kenmerken tezamen. Als tiener stond ik als hartstochtelijk fan van FC Groningen vele jaren 'op Zuid' in het Oosterpark Stadion. Toen ik later als student een OV-jaarkaart kreeg, besloot ik mijn club ook bij uitwedstrijden te ondersteunen. Ik was onder de indruk van de schitterende ligging van Nieuw Monnickenhuizen, vluchtte voor boze FC Utrecht-fans uit Nieuw Galgenwaard, zat tussen slechts 800 toeschouwers in een muisstille Kuip bij SVV - FC Groningen, incasseerde in het oude Diekman Stadion grote nederlagen en vierde in het sfeervolle Stadion De Meer een zeldzame uitoverwinning op Ajax. Maar nadat ik Oranje achterna was gereisd naar Praag en ik de uitzinnige ambiance tijdens een Bundesligawedstrijd in Frankfurt had beleefd, was een nieuwe hobby geboren. Ik heb zelfs mijn seizoenkaart van FC Groningen opgezegd om wat vaker de sfeer over de grens te kunnen proeven. Mijn hobby werd een passie en volgens mijn vrouw Linda is het onderhand een obsessie. Sinds 1995 reis ik groundhoppend door de wereld en inmiddels heb ik wedstrijden bezocht in meer dan twintig verschillende voetbalnaties. Voordat ik een club bezoek, doe ik uitgebreid onderzoek naar het stadion, de toeschouwersaantallen, het affiche en de tribune vanwaar ik de wedstrijd wil bekijken. Me inlezen in de historie en huidige status van de voetbaltempel en zijn bespeler vormt bovendien een essentieel aspect van het bezoek; ik tracht een speeldag deel uit te maken van de clubtradities. In plakboeken maak ik van alle wedstrijden reportages met entreekaartjes, foto's en krantenknipsels. De studeerkamer is omgebouwd tot een waar voetbalmuseum met tal van clubsouvenirs die ik heb meegenomen van mijn reizen, uitvergrote sfeerfoto's en zo'n twintig lijsten met entreekaartjes. Grote spelers als Beckham, Zidane, Hagi, Ronaldinho, Raul, Ravanelli, Owen, Figo, Robben, Batistuta, Robinho, Gerrard, Totti en Roberto Carlos zag ik reeds schitteren en de meeste grote Europese clubs heb ik inmiddels wel bezocht. Mijn zoektocht is echter niet specifiek die naar beroemdheden in een commerciele ambiance. Het is er een naar clubliefde, hartstocht, cultuur en nostalgie. Romantiek met de hoofdletter R. De beleving van de supporters is in ieder stadion uniek. Als objectief toeschouwer probeer ik daar negentig minuten deel van uit te maken. Het liefst posteer ik mij dan ook bij de zware aanhang achter het doel. Soms denk ik na een wedstrijd, 'Dit is mijn club, hier kom ik terug', maar in mijn hart weet ik beter. Een groundhopper moet altijd door. Verderop ligt weer een nieuwe uitdaging: een ander stadion, andere fans en een andere sfeer. Een deel van mijn omgeving zal nooit begrijpen waarom ik enkel voor een match helemaal naar Polen rijd. En dan ook nog eens voor een krachtmeting in de marge van de competitie. Dat het me bovendien niet eens uitmaakt wie er wint, verbaast ze nog meer. Alleen groundhoppers en romantici snappen wat ik bedoel. Natuurlijk is het grandioos als er veel wordt gescoord of een vedette zijn ongekende klasse etaleert, maar voor mij draait een wedstrijdbezoek nimmer om doelpunten, spelers en mooie acties alleen. In feite zijn dat maar bijzaken. Soms is het de clubhistorie die me intrigeert, een andere keer een bijzonder stadion en af en toe is het louter de sfeer bij de harde kern die me naar een uithoek van Europa drijft. Nee, een wedstrijdbezoek gaat voor mij niet om winst, roem of grote namen. Het gaat mij erom dat ik erbij ben. Dat ik het beleef, het onderga. Vaak word ik afgeschilderd als een voetbalverslaafde, maar ik sla gerust een kwalificatieduel van Oranje over wanneer Linda een film wil zien. Voetbal op tv boeit mij zelden negentig minuten. Ik ben veel liever bezig met de voorbereidingen op een volgende reis. Thuis op de bank mis ik de geur van pas gemaaid gras, Midalgan, zweet, tabak, patat en pis. Er liggen talloze afleidingen op de loer ('schat, vergeet je morgen niet om de container bij de weg te zetten?') en zijn de omstandigheden te gerieflijk om me 100% te laten meeslepen. In het stadion daarentegen neemt de opwinding bezit van me; ik ben dan voor even op een andere planeet. Ik wil alles doorstaan wat de fans ook doorstaan: de striemende regen, de gure wind, de harde bankjes, het gezang, het gefluit, de hartstocht, de gelatenheid en de verbetenheid. De woede, de blijdschap, de opluchting, de hoop, de vrees en het verdriet. Al snel nadat mijn bundel 'Confetti, Bier en Staanplaatsen' was uitgegeven, ervoer ik dat er in ons land veel gelijkgezinden zijn. Groundhopping is in Nederland enorm in opkomst. Mijn nieuwe status van schrijver opende bovendien deuren die voorheen gesloten bleven. Sommige clubs nodigden me spontaan uit om een partij bij te wonen en bij andere ontving ik zelfs persaccreditatie. Het resulteerde in vele nieuwe belevenissen, waardoor ik de figuurlijke pen wel weer ter hand moest nemen. Ophouden zal het nimmer. Er is immers nog zoveel te zien en te beleven. En dat ene moment & Het moment dat je in de verte de eerste contouren ziet opdoemen van dat nog onontdekte stadion, in de wetenschap dat je daar een paar uur later een wedstrijd zal bijwonen. Dat moment, waarbij de vlinders als bij een verliefde puber door je buik fladderen en een nieuw avontuur op je wacht. Dat moment verveelt nooit!